Jongens U12-1 ……ZUID NEDERLANDS KAMPIOEN

Wat er aan vooraf ging……

Het is al weken onrustig in Weert; op school, thuis en bovenal op de trainingen. De zoete smaak van het Limburgse kampioenschap is alweer vergeten. De hoofden zijn gericht op de komende rayon kampioenschappen. Ze hebben alle spookverhalen inmiddels wel gehoord. Immers, alleen de topteams komen zover….. en lange spelers joh…..vorig jaar is Nederweert hier 3^e geworden….. enz. Langzaam maar zeker keert echter het zelfvertrouwen terug wanneer ze nieuwe dingen leren op de training. Dingen die alleen kampioenen mogen weten (volgens de trainers). Thuis wordt elk vrij uurtje besteed aan het schieten op de basket.

en dan is het zover……..

In alle vroegte vertrekken onze kersverse Limburgse kampioenen naar Werkendam. Niet echt in de buurt, maar dat is het lot van kampioenen nou eenmaal. Een lange stoet met auto’s vertrekt, vol met spelers en supporters. Aangekomen in Werkendam rennen de mannen gelijk de zaal in om de concurrentie te bekijken. Virtus uit Werkendam is zich al aan het warm lopen. Oei…. die zijn goed zeg, hoor ik iemand roepen. Het volgende moment mist er iemand een lay-up …. en wordt er direct geconcludeerd dat het toch wel meevalt…. Kampioenen missen immers geen lay-up (volgens de trainers).

Dan begint de eerste wedstrijd. Uhh??? BSW??? Wie zijn dat???.... maar dat is snel helder. De eerste wedstrijd wordt met overwicht gewonnen. Initial High Five wordt met 36-24 op een imponerende manier weggespeeld. De eerste bewonderende geluiden over het spel van onze mannen zijn in de zaal te horen.

Een uurtje later mogen we het opnemen tegen de Black Eagles. Hier hebben we al een keer een oefenwedstrijd tegen gespeeld. Toen is er echter van alles getest en was niet iedereen aanwezig…… nu gaat het om de punten. Ook Black Eagles moet er aan geloven (tot hun eigen ongeloof) met 44-30. Als een tornado gaat BSW tekeer. Ze zijn niet te stoppen en hebben de smaak nu pas echt te pakken gekregen.

De kwalificatie voor de halve kruisfinale is een feit. Helaas moeten we nu enkele uren wachten.

Om te voorkomen dat onze jongens moe zijn als ze aan de wedstrijd beginnen, moeten ze de ballen tijdelijk inleveren en worden ze door de trainers naar de relaxruimte in de kantine gebracht. Strategisch een goede zet, zo zal later blijken.

Ondertussen wordt door een deel van het team de volgende tegenstander kritisch bekeken.

Dan is het eindelijk zover en klinkt het fluitsignaal voor de halve kruisfinale. Vol energie sprinten onze mannen over het veld. De punten vliegen EBBC uit Den Bosch om de oren. Inmiddels trekt het spel van BSW veel onbekende supporters naar de tribunes. Lovende geluiden, van ons totaal onbekende mensen, klinken luid van de tribune. Eindstand is 43-33 voor BSW.

Vol ongeduld is het wachten nu op de uitslag van de andere halve kruisfinale. Al snel wordt duidelijk dat onze tegenstander voor de finale Virtus zal zijn en…. Ja, ze zijn inderdaad niet slecht. Ze zijn duidelijk vorig jaar niet voor niets Rayon kampioen geworden en dit is nagenoeg hetzelfde team qua spelers is ons toevertrouwd.

Beide teams geven alles in de finalewedstrijd, maar er is vaak net iets meer spel overwicht van BSW. Ook conditioneel zijn ze net een maatje groter. De stand gaat lange tijd redelijk gelijk op. Pas na de zoveelste imponerende dunk van onze Mick is Virtus voorgoed gebroken en wordt er in rap tempo de ene na de andere punt gescoord door onze toppers. Een welverdiende eindstand van 51-44 is het resultaat.

Kort daarna staat het hele team, uitgeput maar voldaan, met blinkende ogen naar de 2 medailles te staren die om hun nekken worden gehangen. 1 voor het Limburgse kampioenschap en 1 voor het zuid Nederlandse kampioenschap en ondertussen gaat de kampioensbeker van hand tot hand. Hier hebben ze het hele seizoen zo hard voor gewerkt. Alleen maar gelukkige gezichten…… wat wil je als ouders nog meer.